De tweede berg:
rust, richting en vertrouwen

Veel mensen beginnen hun leven op wat je een eerste berg zou kunnen noemen.

​

Een berg die zich kenmerkt door een gevoel van onrust, een druk om ergens te moeten komen. Vaak zonder dat je het doorhebt ben je bezig met iets proberen te bereiken. Om een onzichtbaar verlangen in jezelf op te vullen. Misschien succes. Misschien erkenning. Misschien simpelweg het gevoel dat je ‘goed genoeg’ bent. 

 

Ongemerkt sta je bijna constant ‘aan’, om op de plek te komen waar het eindelijk genoeg is. Waar je rust en dieper geluk vindt.

 

Maar er is ook een tweede berg.

 

Die tweede berg kenmerkt zich door een gevoel van rust, vertrouwen en richting.

 

Je bent in beweging, maar voelt geen druk meer om ergens te moeten komen. Je weet jouw richting en voelt dat het klopt voor jou. Je voelt de innerlijke rust om te kunnen genieten van de reis.

 

In mijn werk als coach en therapeut begeleid ik mensen die merken dat de eerste berg hen niet meer brengt waar ze naar verlangen. Samen onderzoeken we wat er onder hun onrust ligt en welke innerlijke verschuiving het vraagt om de stap naar de tweede berg te maken.